ஒரே கோயிலுக்கு மீண்டும் செல்ல வேண்டும் என்று மனம் சொல்வது ஏன்?

“எத்தனை கோயில்கள் இருந்தாலும்… ஏன் இந்த ஒரு கோயிலுக்குத்தான் மனம் மீண்டும் மீண்டும் செல்லத் துடிக்கிறது?”

சில நேரங்களில் நமக்கே புரியாத ஒரு ஈர்ப்பு இருக்கும். ஒரு குறிப்பிட்ட கோயிலை நினைத்தாலே மனதில் அமைதி தோன்றும். அங்கு செல்ல வேண்டும் என்ற எண்ணம் அடிக்கடி வரும். வேலை, குடும்பப் பொறுப்புகள், வாழ்க்கையின் பரபரப்பு என எவ்வளவு இருந்தாலும்…

“ஒருமுறை அந்தக் கோயிலுக்குப் போயிட்டு வரணும்…” என்ற எண்ணம் மட்டும் மனதில் தொடர்ந்து ஒலித்துக்கொண்டே இருக்கும்.

இது வெறும் பழக்கம்தானா? அல்லது இதற்குப் பின்னால் ஒரு ஆன்மீக தொடர்பு இருக்கிறதா?

மனதை மீண்டும் அழைக்கும் அந்த “ஆன்மீக ஈர்ப்பு” என்ன?

ஆன்மீக பார்வையில், சில இடங்கள் நம்முடைய மனதிற்கு இயல்பாகவே நெருக்கமாக உணரப்படலாம். கோயிலுக்குள் நுழைந்தவுடன் கிடைக்கும் அமைதி, மணி ஓசை, தீபத்தின் ஒளி, மந்திரங்களின் அதிர்வு, தெய்வ சன்னிதியின் சூழல்… இவை அனைத்தும் சேர்ந்து மனதில் ஒரு தனித்துவமான பக்தி உணர்வை உருவாக்கலாம்.

அதனால், அந்த அனுபவத்தை மீண்டும் பெற வேண்டும் என்று மனம் விரும்பலாம். சில இடங்களுக்கு நாம் செல்வதில்லை; அந்த இடங்களே நம்மை மீண்டும் மீண்டும் அழைப்பது போல உணர்கிறோம்.

“இந்தக் கோயிலுக்குச் சென்றால் மட்டும் மனம் ஏன் அமைதியாகிறது?”

இதுதான் பலருக்கும் இருக்கும் மிகப்பெரிய கேள்வி.

ஒரே கோயிலுக்குச் சென்றவுடன் மனதில் இருக்கும் குழப்பம் சற்று குறையலாம். சிலர் தங்களுடைய கவலைகளை மறந்து சில நிமிடங்கள் அமைதியாக நிற்பார்கள். அதற்குக் காரணமாக அந்த இடத்துடன் உருவாகியிருக்கும் ஆன்மீக நினைவுகளும், மனதின் நம்பிக்கையும் இருக்கலாம்.

மனதிற்கு பாதுகாப்பானதாகவும் அமைதியானதாகவும் தோன்றும் இடத்தை அது இயல்பாகவே தேடும். அதனால்தான், “வேறு எங்கும் போக வேண்டாம்… அந்தக் கோயிலுக்கே போகலாம்!” என்று மனம் சொல்லத் தொடங்குகிறது.

கோயிலின் அதிர்வுகள் மனதை ஈர்க்கிறதா?

பாரம்பரிய ஆன்மீக நம்பிக்கைகளில், கோயில்கள் வெறும் வழிபாட்டுத் தலங்களாக மட்டும் பார்க்கப்படவில்லை. அங்கு தொடர்ந்து நடைபெறும் மந்திர உச்சரிப்புகள், பூஜைகள், தீபாராதனைகள், அபிஷேகங்கள், மணி ஓசைகள் போன்றவை அந்த இடத்திற்கு ஒரு புனிதமான சூழலை உருவாக்குவதாக நம்பப்படுகிறது.

அந்த சூழலில் சிலர் ஆழமான அமைதியை உணர்கிறார்கள். அந்த அமைதியான அனுபவம் மனதில் பதிந்துவிட்டால், மனம் மீண்டும் அந்த அமைதியைத் தேடி அதே இடத்தை நோக்கிச் செல்லலாம்.

“என் மனதுக்கு இந்தத் தெய்வம் மட்டும் ஏன் இவ்வளவு நெருக்கமாக இருக்கிறது?”

• சிலருக்கு சிவன் சன்னிதியில் மனம் உருகும்.
• சிலருக்கு முருகன் கோயிலுக்குச் சென்றாலே ஒரு உற்சாகம் வரும்.
• சிலருக்கு அம்மன் சன்னிதியில் மனதில் ஒரு பாதுகாப்பு உணர்வு தோன்றும்.

இது ஒவ்வொருவரின் பக்தி அனுபவத்தையும், குடும்ப பாரம்பரியத்தையும், தனிப்பட்ட நம்பிக்கைகளையும் பொறுத்து மாறுபடலாம். ஒரு குறிப்பிட்ட தெய்வத்துடன் மனதில் ஆழமான பக்தி உருவானால், அந்தத் தெய்வத்தின் சன்னிதியை மீண்டும் மீண்டும் நாடுவது இயல்பானதாக இருக்கலாம். பக்தி சில நேரங்களில் வார்த்தைகளால் சொல்ல முடியாத ஒரு உணர்வு. அதை மனம் மட்டுமே புரிந்துகொள்ளும்.

ஒரே கோயிலுக்கு செல்வது ஒரு “மன அமைதி வழக்கம்” ஆகிவிடுமா?

ஆம், அது சாத்தியம்.

ஒரே கோயிலுக்குத் தொடர்ந்து செல்வதன் மூலம் ஒரு நல்ல ஆன்மீக வழக்கம் உருவாகலாம்.

கோயிலுக்குச் செல்லும் நேரம் ➔ தரிசனம் ➔ பிரார்த்தனை ➔ சில நிமிட அமைதி

இந்த அனுபவம் மீண்டும் மீண்டும் நிகழும்போது, மனம் அந்த நேரத்தை அமைதிக்கான ஒரு இடமாக நினைவில் வைத்துக்கொள்ளும். அதனால் வாழ்க்கையில் அழுத்தம் அல்லது குழப்பம் ஏற்படும் நேரங்களில் கூட, அந்தக் கோயிலுக்குச் செல்ல வேண்டும் என்ற எண்ணம் வரலாம்.

“கோயில் மாறவில்லை… ஆனால் நம் மனநிலை மாறுகிறது!”

இதில் ஒரு அழகான ஆன்மீக உண்மை இருக்கிறது. ஒவ்வொரு முறையும் நாம் கோயிலுக்குச் செல்லும்போது கோயில் அதே கோயிலாகத்தான் இருக்கும். ஆனால், நாம் மட்டும் அதே மனிதராக இருப்பதில்லை.

• ஒருநாள் கவலையுடன் செல்வோம்.
• மற்றொரு நாள் நன்றியுடன் செல்வோம்.
• சில நேரங்களில் பதில் தேடி செல்வோம்.
• சில நேரங்களில் மனதை இறக்கி வைக்கச் செல்வோம்.

அதனால் ஒரே சன்னிதி, ஒவ்வொரு முறையும் நமக்கு வேறு விதமான அனுபவத்தைத் தரலாம்.

“கடவுளிடம் கேட்பதற்காக மட்டும் கோயிலுக்குச் செல்ல வேண்டுமா?”

இல்லை. சில நேரங்களில் எதையும் கேட்காமல் சென்று அமைதியாக நிற்பதும் ஒரு பிரார்த்தனைதான்.

“எனக்கு என்ன வேண்டும் என்று எனக்கே தெரியவில்லை… ஆனால் உன் முன் சில நிமிடங்கள் அமைதியாக இருக்க வேண்டும்.”

என்ற மனநிலையும் பக்தியின் ஒரு வடிவமாக இருக்கலாம். அதனால்தான் சிலர் ஒரே கோயிலுக்குத் திரும்பத் திரும்ப செல்கிறார்கள். அங்கு அவர்கள் வேண்டுவது ஒரு பொருள் அல்ல — ஒரு உணர்வு; அதாவது மன அமைதி.

இது கடவுளின் அழைப்பா?

ஆன்மீக நம்பிக்கையில், ஒரு குறிப்பிட்ட கோயிலுக்குச் செல்ல வேண்டும் என்ற எண்ணம் மீண்டும் மீண்டும் தோன்றுவதை சிலர் தெய்வ ஈர்ப்பு அல்லது அருளின் அழைப்பு என்று கருதுகிறார்கள்.

அந்த எண்ணம் உங்களுக்கு பக்தி, அமைதி, நல்ல எண்ணங்கள் போன்ற நேர்மறையான உணர்வுகளைத் தருகிறதென்றால், அந்த அனுபவத்தை ஒரு அழகான ஆன்மீக தருணமாக எடுத்துக்கொள்ளலாம். சில அழைப்புகளுக்கு காரணம் தேட முடியாது… அவற்றை மனதால் மட்டுமே உணர முடியும்.

இறுதியில்

ஒரே கோயிலுக்கு மீண்டும் மீண்டும் செல்ல வேண்டும் என்று மனம் சொல்வது வெறும் பழக்கமாக இருக்கலாம்; அதே நேரத்தில் அந்த இடத்துடன் உருவான ஆழமான பக்தி மற்றும் மன அமைதியின் தொடர்பாகவும் இருக்கலாம்.

கோயிலின் கதவுகளைத் திறப்பது நம் கைகள்… ஆனால் சில நேரங்களில், அந்த சன்னிதிக்குச் செல்லும் பாதையைத் திறப்பது நம் மனம்.

நீங்கள் எந்தக் கோயிலுக்குச் சென்றால் மனதில் ஒரு வித்தியாசமான அமைதி பிறக்கிறது? அந்தக் கோயில் உங்களுக்கு வெறும் வழிபாட்டுத் தலம் அல்ல; உங்கள் மனம் அமைதியைத் தேடி வந்து அமரும் ஒரு புனித இடமாக இருக்கலாம்.