“வாசற்படியில் உட்காராதே… அது வெறும் படிக்கட்டு அல்ல; தெய்வீக சக்தி நுழையும் இடம்!”
“வாசல்ல போய் உட்காராதே!”
இந்த ஒரு வார்த்தையை சிறு வயதில் கேட்காதவர்கள் மிகவும் குறைவு.
ஆனால்…
“ஏன் உட்காரக்கூடாது?”
என்று கேட்டால், பெரும்பாலும் பதில் ஒன்றுதான்:
“அது நல்ல பழக்கம் இல்லை…”
ஆனால் நம் முன்னோர்கள் ஒரு வார்த்தையை இவ்வளவு தலைமுறைகள் தொடர்ந்து சொல்லியிருக்கிறார்கள் என்றால், அதற்குப் பின்னால் ஏதோ ஒரு நம்பிக்கையும், வாழ்க்கைப் பார்வையும் இருந்திருக்க வேண்டும் அல்லவா?
அப்படியானால்…
வாசற்படிக்கு ஏன் இவ்வளவு முக்கியத்துவம் கொடுத்தார்கள்?
அதுதான் சுவாரஸ்யமான விஷயம்!
வாசல் என்பது வீட்டின் நுழைவாயில் மட்டுமல்ல!
நம் பாரம்பரியத்தில் வீட்டு வாசல் என்பது மிகவும் முக்கியமான இடமாகக் கருதப்படுகிறது.
ஏனென்றால்…
வெளியிலிருந்து ஒருவர் வீட்டிற்குள் நுழையும் முதல் இடம் வாசல்.
அதனால் வீட்டிற்குள் வரும் நல்லவை அனைத்திற்கும் வாசல் ஒரு அடையாள நுழைவாயிலாக பார்க்கப்பட்டது.
அதனால்தான் காலையில் வாசலை சுத்தம் செய்து…
தண்ணீர் தெளித்து…
அழகான கோலம் போட்டு…
மாலை நேரத்தில் விளக்கேற்றி…
வாசலை மங்களமாக வைத்திருக்கும் பழக்கம் இருந்தது.
ஒரு விதத்தில் சொன்னால்,
“வீட்டின் வாசல் எப்படி இருக்கிறதோ, அந்த வீட்டின் மனநிலையும் அப்படியே இருக்க வேண்டும்”
என்ற அழகான சிந்தனை இதில் மறைந்திருக்கிறது.
“வாசலில் மகாலட்சுமி வருவாள்” என்ற நம்பிக்கை!
பல இந்து குடும்பங்களில், வீட்டின் வாசல் மகாலட்சுமி நுழையும் இடம் என்ற ஆன்மீக நம்பிக்கை காணப்படுகிறது.
அதனால்தான் வாசலில் கோலம் போடுவது, விளக்கு ஏற்றுவது, மங்களச் சின்னங்களை வைப்பது போன்ற பழக்கங்கள் முக்கியத்துவம் பெற்றன.
- வாசல் சுத்தமாக இருந்தால் → மங்களம் வரும்.
- வாசல் அழகாக இருந்தால் → செழிப்பு வரும்.
- வாசலில் விளக்கு இருந்தால் → இருள் அகலும்.
இவை ஆன்மீக நம்பிக்கைகளின் அடிப்படையிலான கருத்துகள்.
அதனால் சில பெரியவர்கள்,
“வாசற்படியில் உட்காராதே… லட்சுமி உள்ளே வருகிற நேரம்!”
என்று குழந்தைகளிடம் கூறியிருக்கலாம்.
இது அறிவியல் விதி அல்ல.
ஆனால் செல்வத்தையும் நன்மையையும் வரவேற்கும் ஒரு ஆன்மீகச் சின்னம்.
வாசலில் ஏன் விளக்கு ஏற்றுகிறார்கள்?
ஒரு மாலை நேரத்தை நினைத்துப் பாருங்கள்…
சூரியன் மறைந்து கொண்டிருக்கிறது.
வீட்டுக்குள் மெதுவாக இருள் வருகிறது.
அந்த நேரத்தில் வாசலில் ஏற்றப்படும் ஒரு சிறிய தீபம்…
வீட்டின் முகத்தையே மாற்றிவிடுகிறது.
அதனால்தான் விளக்கு என்பது நம் பாரம்பரியத்தில் வெறும் வெளிச்சம் அல்ல.
அது ஞானத்தின் அடையாளம்.
அது மங்களத்தின் அடையாளம்.
அது நல்லதை வரவேற்கும் அடையாளம்.
வாசலில் விளக்கு ஏற்றும் பழக்கம் இதனுடன் தொடர்புடையதாகக் கருதப்படுகிறது.
வாசல் மற்றும் “நல்ல சக்தி” பற்றிய நம்பிக்கை
சில பாரம்பரிய மற்றும் வாஸ்து நம்பிக்கைகளில், வீட்டின் வாசல் ஆற்றல் நுழையும் முக்கியமான பகுதி என்று கருதப்படுகிறது.
அதனால் வாசலை எப்போதும் சுத்தமாகவும் ஒழுங்காகவும் வைத்திருக்க வேண்டும் என்று அறிவுறுத்தப்படுகிறது.
- குப்பை குவிப்பது…
- தேவையற்ற பொருட்களை போட்டு வைப்பது…
- வாசலை அடைத்து வைப்பது…
போன்றவை தவிர்க்கப்பட வேண்டும் என்று சில வாஸ்து மரபுகள் கூறுகின்றன.
இதன் ஆன்மீகப் பொருள் மிகவும் அழகானது:
“நல்லது வர வேண்டுமென்றால், அதற்கான இடத்தை முதலில் உருவாக்க வேண்டும்.”
இந்த ஒரு வரியே வாழ்க்கைக்கும் பொருந்தும் அல்லவா?
அப்படியென்றால் வாசலில் உட்காரக்கூடாது என்பதன் ஆன்மீக அர்த்தம்?
வாசற்படி என்பது உள்ளும் வெளியும் சந்திக்கும் எல்லை.
அதனால் அந்த இடத்தில் நீண்ட நேரம் உட்காராமல், அதை சுத்தமாகவும் திறந்ததாகவும் வைத்திருப்பது ஒரு பழக்கமாக உருவாகியிருக்கலாம்.
மேலும், வாசலை ஒருவர் நீண்ட நேரம் ஆக்கிரமித்துக் கொண்டால் மற்றவர்கள் உள்ளே வருவதற்கும் வெளியே செல்வதற்கும் இடையூறு ஏற்படும்.
இதனால் ஆன்மீக நம்பிக்கையுடன் சேர்த்து ஒழுக்கமும் நடைமுறையும் இந்த அறிவுரையில் கலந்திருக்கலாம்.
“வாசற்படியை மிதிக்காதே!” – இதற்கும் காரணம் இருக்கிறதா?
சில குடும்பங்களில் வாசற்படியை தேவையில்லாமல் மிதிப்பதைத் தவிர்க்கச் சொல்வார்கள்.
ஏன்?
வாசற்படி என்பது வீட்டின் மங்கள எல்லை என்ற எண்ணம் காரணமாக இருக்கலாம்.
ஒரு வீட்டிற்குள் நுழையும் முன் அந்த இடத்திற்கு மரியாதை செலுத்துவது போன்ற ஒரு கலாச்சார உணர்வும் இதில் இருக்கிறது.
அதனால்தான் சிலர் வாசற்படியைத் தாண்டும்போது கூட கவனமாக நடப்பார்கள்.
“வீட்டின் எல்லையை மதிப்பது… வீட்டின் மங்களத்தை மதிப்பது.”
என்ற எண்ணம் இதில் மறைந்திருக்கிறது.
வாசலில் கோலம் போடுவதற்கும் இதே தொடர்பு இருக்கிறதா?
ஆம், பாரம்பரியமாக பார்க்கும்போது வாசல் மற்றும் கோலம் ஒன்றுடன் ஒன்று இணைந்தவை.
காலை எழுந்தவுடன் வாசலை சுத்தம் செய்து கோலம் போடுவது:
“இன்று நம் வீட்டில் நல்ல நாள் தொடங்கட்டும்!”
என்ற ஒரு மங்களமான தொடக்கத்தை குறிக்கிறது.
கோலத்தின் புள்ளிகள்…
அதை இணைக்கும் கோடுகள்…
அதன் அழகு…
இவை அனைத்தும் வீட்டின் வாசலை உயிரோட்டமாக்குகின்றன.
மேலும் அரிசி மாவால் கோலம் போடும் வழக்கம் சிறு உயிரினங்களுக்கும் உணவாக அமையக்கூடிய ஒரு பாரம்பரிய நடைமுறையாகவும் பார்க்கப்படுகிறது.
அதனால் ஒரு கோலம் என்பது வெறும் அழகுக்காக மட்டுமல்ல…
வீடு + இயற்கை + ஆன்மீகம் ஆகியவற்றை இணைக்கும் ஒரு பழைய கலாச்சாரச் சின்னம்.
ஒரு வாசல்… பல ஆன்மீக அர்த்தங்கள்!
வாசலைப் பாருங்கள்.
வெளியில் இருந்து பார்த்தால் அது ஒரு கதவு மட்டுமே.
ஆனால் நம் பாரம்பரியத்தில் அது:
- மங்களம் நுழையும் இடம்
- விளக்கு ஏற்றும் இடம்
- கோலம் மலரும் இடம்
- தெய்வத்தை வரவேற்கும் இடம்
- வீட்டின் அடையாளம்
- உள்ளும் வெளியும் இணையும் இடம்
என்று பல அர்த்தங்களைப் பெற்றிருக்கிறது.
அதனால்தான் வாசலில் செய்யும் ஒவ்வொரு செயலுக்கும் ஒரு தனி முக்கியத்துவம் கொடுக்கப்பட்டது.
வாசற்படியில் உட்காராதே… ஏன் தெரியுமா?
அது வெறும் “உட்காரக்கூடாத இடம்” என்பதற்காக மட்டும் அல்ல.
அந்த இடத்தை முன்னோர்கள் ஒரு மங்களமான எல்லையாகப் பார்த்தார்கள்.
வாசலை சுத்தமாக வைத்தார்கள்.
கோலம் போட்டார்கள்.
விளக்கேற்றினார்கள்.
நல்லதை வரவேற்றார்கள்.
அதனால்,
“வாசல் என்பது வீட்டின் முகம்…
வாசற்படி என்பது வீட்டின் மங்கள எல்லை…
அதை மதிப்பது என்பது நம் பாரம்பரியத்தை மதிப்பது!”
இன்று அந்தப் பழக்கத்தை நாம் கடைப்பிடித்தாலும் சரி, அதன் ஆன்மீக அர்த்தத்தை புரிந்துகொண்டாலும் சரி…
ஒரு விஷயம் மட்டும் மறக்கக்கூடாது:
நல்ல எண்ணங்கள் நுழையும் வீட்டாக நம் இல்லத்தை மாற்றுவதே மிகப்பெரிய மங்களம்!
