“சிவன் கோயிலுக்கு எப்போது வேண்டுமானாலும் செல்லலாம்… ஆனால் பிரதோஷ நேரத்தில் மட்டும் ஏன் இவ்வளவு கூட்டம்?”
ஒரே கேள்வி… ஆனால் அதன் பின்னால் பல நூற்றாண்டுகளாக தொடரும் ஒரு ஆழமான சிவ பக்தி மரபு இருக்கிறது.
மாலை நேரம் நெருங்கும்போது சிவன் கோயிலை நோக்கி பக்தர்களின் கால்கள் நகரத் தொடங்குகின்றன. கையில் வில்வ இலை… மனதில் ஒரு வேண்டுதல்… உதட்டில் “ஓம் நமசிவாய”…
அந்த நேரத்தில் கோயிலுக்குள் நுழையும் ஒவ்வொருவருக்கும் ஒரு தனிப்பட்ட பிரார்த்தனை இருக்கலாம். ஆனால் அனைவரையும் ஒன்றாக அழைத்து வருவது ஒரே நம்பிக்கை—
“பிரதோஷ நேரத்தில் சிவபெருமானிடம் மனமுருகி வேண்டினால், அந்த வேண்டுதல் வீண் போகாது!”
இதுதான் பிரதோஷத்தின் மீது பக்தர்கள் வைத்திருக்கும் ஆழமான நம்பிக்கை.
பிரதோஷம் என்றால் என்ன?
பிரதோஷம் என்பது சந்திர மாதத்தின் திரயோதசி திதியில், குறிப்பாக மாலை நேரத்தைச் சுற்றியுள்ள புனித காலத்தில் சிவபெருமானை வழிபடும் மரபாகும்.
“பிரதோஷம்” என்றாலே சிவபெருமானை நினைத்து, நம்முடைய கவலைகள், தடைகள், மனக்குழப்பங்கள் அனைத்தையும் இறைவனிடம் ஒப்படைக்கும் ஒரு சிறப்பு நேரம் என்ற ஆன்மீக உணர்வு பக்தர்களிடம் உள்ளது.
அதனால்தான் சாதாரண மாலை நேரமாக கடந்து செல்ல வேண்டிய நேரம், பிரதோஷ நாளில் ஒரு புனிதமான காத்திருப்பாக மாறுகிறது.
பிரதோஷ நேரத்தின் முக்கியத்துவம்
பிரதோஷ நேரம் என்பது பகலும் இரவும் சந்திக்கும் ஒரு இடைநேரம் (சந்தியா காலம்).
ஆன்மீக மரபுகளில் இத்தகைய சந்தியா காலங்கள் வழிபாடு மற்றும் தியானத்திற்கு சிறப்பானதாகக் கருதப்படுகின்றன. அதனால் பிரதோஷ நேரத்தில் சிவனை நினைத்து வழிபடுவது, மனதை ஒருமுகப்படுத்தி பிரார்த்தனை செய்வது போன்றவை பக்தர்களிடையே சிறப்பான இடத்தைப் பெற்றுள்ளன.
- ஒரு பக்கம் கோயில் மணி…
- மற்றொரு பக்கம் சிவநாமம்…
- நடுவில் நந்தியின் முன் குவியும் பக்தர்கள்…
அந்த காட்சியே ஒரு தனி ஆன்மீக அனுபவமாக மாறுகிறது.
பிரதோஷத்தில் நந்தி தரிசனம் ஏன் முக்கியம்?
பிரதோஷ வழிபாட்டில் நந்திதேவருக்கு தனிச்சிறப்பு உண்டு. சிவபெருமானின் பரம பக்தராகவும், சிவனை நோக்கிய நிலையான பக்தியின் அடையாளமாகவும் நந்தி கருதப்படுகிறார்.
அதனால் பல சிவாலயங்களில் பிரதோஷ நேரத்தில் பக்தர்கள் முதலில் நந்தியை தரிசித்து, பின்னர் சிவபெருமானை வழிபடுகின்றனர். நந்தியின் அமைதியான உருவத்தைப் பார்க்கும்போது ஒரு ஆன்மீக செய்தி நமக்குள் எழுகிறது:
“உன் மனம் எவ்வளவு அலைந்தாலும்… உன் கவனம் இறைவனை நோக்கி நிலைத்திருக்கட்டும்.”
அதனால்தான் பிரதோஷ நந்தி தரிசனம் பக்தர்களின் வழிபாட்டில் ஒரு முக்கியமான பகுதியாக மாறியுள்ளது.
“பிரதோஷத்தில் வேண்டினால் எல்லாம் நடக்கும்” – நம்பிக்கையின் பின்னணி
இதுதான் பிரதோஷத்தைப் பற்றி பக்தர்களிடம் அதிகமாக பேசப்படும் நம்பிக்கைகளில் ஒன்று. “பிரதோஷ நாளில் சிவபெருமானிடம் மனமுருகி வேண்டிக்கொண்டால், வேண்டுதல் நிறைவேறும்” என்று பல பக்தர்கள் நம்புகின்றனர்.
- ஒருவருக்கு குடும்ப நலம் வேண்டும்…
- இன்னொருவருக்கு வாழ்க்கையில் இருக்கும் தடைகள் விலக வேண்டும்…
- மற்றொருவருக்கு மன அமைதி வேண்டும்…
இப்படி ஒவ்வொருவரின் வேண்டுதலும் வேறுபட்டாலும், பிரதோஷ நேரத்தில் அனைவரின் மனதிலும் இருக்கும் நம்பிக்கை ஒன்றுதான்: “சிவனிடம் உண்மையான நம்பிக்கையுடன் ஒப்படைத்த வேண்டுதல் வீண் போகாது.”
இது ஒரு ஆன்மீக நம்பிக்கை என்பதை நினைவில் கொள்ள வேண்டும். எந்த வேண்டுதலும் குறிப்பிட்ட விதத்தில் அல்லது குறிப்பிட்ட காலத்தில் நிச்சயம் நிறைவேறும் என்று உறுதியாகக் கூற முடியாது.
ஆனால் பக்தர்களின் நம்பிக்கையில், சிவனை மனமுருகி வேண்டிக்கொள்ளும் அந்த தருணம் வாழ்க்கையில் நம்பிக்கை, மனத்தெளிவு, நல்ல மாற்றத்திற்கான முயற்சி ஆகியவற்றை உருவாக்கும் ஒரு புனித தொடக்கமாக பார்க்கப்படுகிறது.
முடியாத விஷயத்திற்கும் ஒரு வழி பிறக்குமா?
வாழ்க்கையில் சில நேரங்களில்…
- “இது எப்படி சரியாகும்?”
- “இதற்கு என்ன வழி?”
- “இனி என்ன செய்வது?”
என்று நம்மால் பதில் கண்டுபிடிக்க முடியாமல் போகலாம். அத்தகைய நேரத்தில் பிரதோஷ வழிபாடு ஒரு நம்பிக்கையின் இடமாக பலருக்கு மாறுகிறது.
சிவபெருமானின் முன் நின்று மனதில் இருப்பதைச் சொல்லிவிட்டு, சில நிமிடங்கள் அமைதியாக இருப்பது… அந்த பிரார்த்தனை நமக்குள் ஒரு புதிய தெளிவை உருவாக்கலாம்.
அதனால் பக்தர்கள், “நான் வழியைத் தேட முடியாத இடத்தில்… சிவன் ஒரு வழியைத் திறப்பார்” என்ற நம்பிக்கையுடன் பிரதோஷத்தை எதிர்நோக்குகின்றனர்.
நீலகண்டனின் நினைவு சொல்லும் ஆன்மீகப் பாடம்
பிரதோஷ வழிபாட்டுடன் சிவபெருமானின் நீலகண்ட திருவுருவமும் பக்தி மரபில் நினைவுகூரப்படுகிறது. பாற்கடல் கடைந்தபோது தோன்றிய ஆலகால விஷத்தை உலகைக் காப்பதற்காக சிவபெருமான் ஏற்றுக்கொண்டார் என்ற புராணக் கதை இதனுடன் தொடர்புபடுத்தப்படுகிறது.
இதன் ஆன்மீகப் பொருள் மிகவும் அழகானது. வாழ்க்கையிலும் கசப்பான அனுபவங்கள் வரும்:
- கோபம்
- ஏமாற்றம்
- தோல்வி
- வலி
ஆனால் அந்த கசப்பை நம் வாழ்க்கையை முழுவதும் ஆட்கொள்ள விடாமல், சிவனைப் போல அதைத் தாங்கும் மனவலிமையை வளர்த்துக்கொள்வதே இந்த நினைவின் ஒரு ஆன்மீகப் பாடமாக பார்க்கப்படுகிறது.
அதனால் பிரதோஷத்தில் வைக்கும் வேண்டுதல் என்பது வெளிப்புற ஆசைகளுக்காக மட்டுமல்ல… “என்ன வந்தாலும் தாங்கும் மனவலிமையை எனக்குத் தா சிவனே…” என்ற பிரார்த்தனையாகவும் மாறுகிறது.
அபிஷேகம், வில்வம் மற்றும் சிவநாமத்தின் வலிமை
பிரதோஷ நேரத்தில் சிவாலயங்களில் நடைபெறும் அபிஷேகம், அர்ச்சனை, வில்வ இலை சமர்ப்பித்தல், சிவநாம ஜபம் போன்ற வழிபாடுகள் பக்தர்களின் மனதில் ஒரு தனித்துவமான ஆன்மீக உணர்வை உருவாக்குகின்றன.
குறிப்பாக “ஓம் நமசிவாய” என்ற பஞ்சாட்சர மந்திரத்தை மனதில் உச்சரித்துக்கொண்டே சிவனை தரிசிப்பது, மனதை இறைவன் மீது ஒருமுகப்படுத்தும் பக்தி முறையாகக் கருதப்படுகிறது.
அப்போது கோயிலில் இருக்கும் கூட்டமும் வெறும் கூட்டமாகத் தெரியாது…
- நூற்றுக்கணக்கான மனிதர்கள்…
- ஆயிரக்கணக்கான வேண்டுதல்கள்…
- ஒரே இறைவன் — சிவபெருமான்.
பிரதோஷத்தில் ஏன் இத்தனை கூட்டம்?
இதற்குப் பின்னால் ஒரே ஒரு காரணம் இல்லை.
பிரதோஷ திதி, மாலை நேரத்தின் ஆன்மீக முக்கியத்துவம், நந்தி தரிசன மரபு, சிவபெருமானின் புராண மகிமை, அபிஷேகம், சிவநாம ஜபம் மற்றும் தலைமுறை தலைமுறையாக வந்த பக்தி நம்பிக்கை—இவை அனைத்தும் ஒன்றாக இணைகின்றன.
அதனால்தான் பிரதோஷ மாலை வந்தவுடன் சிவாலயங்கள் மீண்டும் ஒரு புதிய ஆன்மீக அதிர்வை பெறுவது போல பக்தர்கள் உணர்கிறார்கள்.
முடிவுரை: கூட்டத்தின் பின்னால் இருக்கும் உண்மையான ரகசியம்
பிரதோஷ நாளில் கோயிலுக்கு வருபவர்கள் அனைவரும் ஒரே காரணத்திற்காக வருவதில்லை.
- ஒருவர் வேண்டுதலுக்காக வரலாம்…
- ஒருவர் நன்றிக்காக வரலாம்…
- ஒருவர் குடும்ப நலனுக்காக வரலாம்…
- இன்னொருவர் மனதில் இருக்கும் பாரத்தை இறைவனிடம் ஒப்படைக்க வரலாம்.
ஆனால் அவர்களை இணைக்கும் ஒன்று—நம்பிக்கை.
“என்னால் முடியாததை நீ பார்த்துக்கொள் சிவனே…” என்று மனதை இறைவனிடம் ஒப்படைக்கும் அந்த தருணமே பிரதோஷத்தின் மிகப்பெரிய ஆன்மீக அழகு.
அதனால்தான் பிரதோஷம் என்பது சிவன் கோயிலில் மக்கள் கூடும் ஒரு மாலை நேரம் மட்டும் அல்ல:
- நம்பிக்கை கூடும் நேரம்
- பக்தி பெருகும் நேரம்
- வேண்டுதல் பிறக்கும் நேரம்
- மனதை இறைவனிடம் ஒப்படைக்கும் நேரம்
பிரதோஷத்தில் சிவனை தரிசித்து, மனமுருகி வேண்டிக்கொள்ளுங்கள்… “என் வேண்டுதலை மட்டும் நிறைவேற்று” என்று அல்ல… “என் வாழ்க்கைக்கு நல்ல வழியைக் காட்டு சிவனே” என்று.
ஏனெனில் பக்தர்களின் நம்பிக்கையில்—“பிரதோஷத்தில் சிவனை நோக்கி வைக்கப்படும் உண்மையான பிரார்த்தனை… ஒருபோதும் வீண் போகாது.”